Czas trwania: 51 minuty
Język: Polski lektor

Przed blisko dwustu laty w dzisiejszej Ameryce Łacińskiej rozpoczęła się rewolucja. W 1811 roku mieszkańcy „małej Wenecji” – Wenezueli – chwycili za broń występując przeciwko władzy hiszpańskiej. I choć wkrótce wojska królewskie zdławiły opór republikanów, w ciągu niespełna dwóch dekad Hiszpanie opuścili kontynent. Do historii zaś przeszła determinacja i poświęcenie wodza rewolucji Simona Bolivara zwanego „Wyzwolicielem”.

Prezydent Hugo Chavez nie bez powodu odwołuje się do pamięci o Bolivarze. Celem tak zwanej rewolucji boliwariańskiej jest przecież wyzwolenie Wenezueli spod wpływów kolejnego dalekiego mocarstwa. Chavez wymierzył ostrze swej polityki w Stany Zjednoczone, walcząc z obecnością USA w Ameryce Łacińskiej. Mogłoby się wydawać, że w konfrontacji z tak potężnym krajem małe państewko jest z góry skazane na niepowodzenie. Lecz ziemia pod jeziorem Maracaibo i w dorzeczu Orinoko skrywa prawdziwy skarb – wielkie złoża ropy naftowej. Umiejętne korzystanie z naturalnego bogactwa zapewnia Chavezowi środki na jego rewolucję.

Walka o kontrolę nad ropą nie była prosta. Przez lata złoża płynnego paliwa były eksploatowane przez zagraniczne koncerny. Kiedy w 1998 roku Chavez objął władzę prezydencką, jego działania napotkały opór przedstawicieli przemysłu naftowego. Lecz połączone siły przedsiębiorców i związków zawodowych nie były w stanie zatrzymać prezydenta. Chavez przeprowadził zmiany w państwowym koncernie naftowym, przejmując zyski z wydobycia i ograniczając wpływy zachodnich koncernów.
Czytaj dalej »

Film zrealizowany został przez grupę prawników i działaczy społecznych po stłumieniu rewolty w meksykańskim stanie Oaxaca.

Przedstawia relacje różnych grup społecznych dotyczących obecnej sytuacji w Oaxaca. Ukazywany jest ogrom represji stosowanych wobec obywateli, którzy postanowili sprzeciwić się władzy. Opisywane są przypadki morderstw, porwań, gwałtów, tortur i innych działań z całej palety środków zastraszania i przemocy, z jakich korzysta meksykańskie państwo.

Rosnące niezadowolenie społeczne z prowadzonej przez meksykańskie władze neoliberalnej, skorumpowanej polityki znalazło odzwierciedlenie w wydarzeniach zainicjowanych w maju 2006 roku. Masowe protesty, przejmowanie środków komunikacji i aktywna walka z państwowymi represjami charakteryzującą ostatni okres w stanie Oaxaca. Jednak równie istotne jest tworzenie alternatyw, które przyjmują realne kształty w postaci Powszechnego Zgromadzenia Ludów Oaxaca (APPO), składającego się z ponad 300 grup, które to nie uznając władzy gubernatora stanu starając się w tych trudnych warunkach podejmować decyzje na zasadach oddolnych i aktywnie kształtować sytuację w stanie. Niestety, obecnie głównym tematem, którym się zajmuje, jest uwolnienie więźniów politycznych, poszukiwanie zaginionych osób oraz doprowadzenie do ukarania winnych tych prześladowań.

Obecnie wielu spośród uczestników zeszłorocznych wydarzeń wyjechało z Meksyku, aby rozpowszechniać informacje o sytuacji w Oaxaca jak i zebrać fundusze na dalszą działalność. Szczególnie zależy im także na współpracy z innymi grupami i wspieraniu ich ruchu poprzez różne działania solidarnościowe.
Czytaj dalej »

Kraj: Włochy
Rok produkcji: 2004
Czas trwania: 52 minuty
Język: Polskie napisy (w filmie)

„Ostatnie ognie w Porto Marghera” to film dokumentalny wyreżyserowany przez Manuelę Pellarin. Opowiada historię gigantycznego kompleksu przemysłowego położonego niedaleko Wenecji, w którym znajdują się stocznie, huty, stalownie, walcownie, rafinerie, zakłady obróbki szkła i metalu. Zajmująca ponad 200 hektarów Porto Marghera stała się w latach 50-tych, 60-tych i 70-tych areną gwałtownych protestów robotniczych wymierzonych przeciwko wyzyskowi oraz szkodliwym warunkom pracy. Protesty te były organizowane „autonomicznie” – bez pomocy związków zawodowych i Włoskiej Partii Komunistycznej. Tym samym, dzięki Porto Marghera we Włoszech narodziła się idea „autonomii robotniczej”.

Film, wydany przez niemieckie pismo „Wildcat”, ukazuje kontekst społeczny i polityczny tych narodzin: niedokończone rozliczenie z faszystowską dyktaturą, polityczne wrzenie klasy pracującej, degenerację tradycyjnych partii lewicy oraz powstawanie nowych grup politycznych, wreszcie: dzikie strajki, akty sabotażu i walki uliczne oraz powstanie Czerwonych Brygad.
Czytaj dalej »

Gatunek: Dramat
Kraj: Włochy
Rok produkcji: 2003
Reżyseria: Marco Bellocchio
Obsada: Maya Sansa, Roberto Herlitzka, Luigi Lo Cascio
Czas trwania: 106 min
Język: Polski lektor

Rzym, rok 1978. Chiara, młoda kobieta, wprowadza się ze swoim chłopakiem do nowego mieszkania. Pozornie prowadzi zwyczajne, pełne rutyny życie. Jej kolega Enzo zaczyna jednak podejrzewać, że pod spokojem i opanowaniem Chiary kryje się coś tajemniczego. W istocie okazuje się ona członkinią Czerwonych Brygad, włoskiej podziemnej organizacji terrorystycznej, która przygotowuje się do uprowadzenia byłego premiera Włoch i dokonania na nim egzekucji za domniemane zbrodnie.

Wydarzenia ukazywane są oczami Chiary, dziewczyny momentami zalęknionej, kiedy indziej zagubionej na pograniczu marzeń i rzeczywistości. Po skutecznym przeprowadzeniu pierwszego etapu planu stopniowo dają o sobie znać wyzwania związane z więzieniem polityka w samym środku pogrążającego się w kryzysie kraju. Z upływem kolejnych dni napięcie wewnątrz grupy terrorystów, którzy podobnie jak ich ofiara są uwięzieni w niewielkim mieszkaniu, staje się coraz trudniejsze do zniesienia. Wątpliwości rewolucjonistki Chiary narastają i stopniowo zaczyna ona kwestionować – emocjonalnie i ideologicznie – swe czyny i wierność sprawie.
Czytaj dalej »

Produkcja: USA
Gatunek: Dokumentalny, Muzyczny
Rok produkcji: 1970
Reżyseria: Michael Wadleigh
Muzyka: Jimi Hendrix, Janis Joplin, The Who i in.
Czas trwania: 215 minuty
Język: polskie napisy

Zapis jednego z najsłynniejszych wydarzeń ubiegłego wieku – legendarnego koncertu na farmie Woodstock w stanie Nowy Jork, w którym uczestniczyło prawie pół miliona ludzi.

Woodstock był wydźwiękiem świadomości politycznej młodego pokolenia amerykanów. Przekaz pacyfistyczny, wymierzony w imperialistyczną politykę międzynarodową USA (m.in. wojna w Wietnamie), ukazuje kulturę oraz poglądy dzieci-kwiatów. Woodstock to przede wszystkim kultura muzyczna powiązana z politycznym przekazem. Na scenie przewijają się największe osobowości ówczesnego buntowniczego rocka, między innymi.: Joe Cocker, Jimi Hendrix, Richie Havens, Santana, Jefferson Airplaine oraz The Who. Niemal każdy z ich utworów to rodzaj hymnu nowego pokolenia.

Oscar dla najlepszego filmu dokumentalnego.
Czytaj dalej »

produkcja: Niemcy, USA, Wielka Brytania
reżyseria: James McTeigue
scenariusz: Andy Wachowski , Larry Wachowski
czas trwania: 132 minuty

Adaptacja kultowego komiksu Alana Moore’a. Rzecz dzieje się w totalitarnej Anglii, gdzie społeczeństwo jest skutecznie zastraszane i manipulowane przez aparat władzy. Jedyną osobą, która nadal stawia opór jest bojownik o wolność przebrany za osobę Guya Fawkesa- V (Hugo Weaving). V walczy z panującym ustrojem dokonując zamachów terrorystycznych na główne ośrodki przekazu i gmachy budynków rządowych.

Pewnego dnia uwalnia z rąk agentów rządowych Evey Hammond (Natalie Portman). Evey odkrywa, iż wbrew powszechnemu uznaniu V nie jest terrorystą, lecz osobą w której skupiają się wszystkie idee, o których jej naród zapomniał. Od tej pory, od 5 Listopada V będzie kontynuował swoją krucjatę mszcząc się za swoje krzywdy i za cierpienia narodu prowadząc Anglię ku wolności.
Czytaj dalej »

produkcja: Argentyna, Francja, Kuba, Meksyk,
Niemcy, Peru, USA, Wielka Brytania, Chile
gatunek: Biograficzny, Dramat, Przygodowy
reżyseria Walter Salles
scenariusz Jose Rivera
rok produkcji: 2004
język: polskie napisy

Film opowiada o podróży przez Amerykę Południową, którą zdezelowanym motocyklem podjęli w 1952 roku dwaj młodzi Argentyńczycy, biochemik-Alberto Granado i student medycyny- Ernesto Guevara. Obaj wędrowcy, synowie dobrych rodzin, tak zaplanowali trasę, by dokładnie poznać kontynent, niesłusznie ich zdaniem podzielony…

W 2004 r. uznany już na świecie brazylijski reżyser Walter Salles (miał już na koncie berlińskiego Złotego Niedźwiedzia i nominację do Oscara) zrealizował ekranizację młodzieńczego dziennika Guevary z podróży po Ameryce Łacińskiej. „Dzienniki motocyklowe” to pierwszy film Sallesa nakręcony w innym języku niż jego macierzysty portugalski (po hiszpańsku). Pozostają do dzisiaj jego największym sukcesem frekwencyjnym – film miał ogromną widownię w całej Ameryce Łacińskiej i w Europie. Jest opowieścią o politycznej inicjacji i geście podjęcia fundamentalnej decyzji politycznej.
Czytaj dalej »

Steven Soderbergh oparł dwie części swojego „Che” na „Reminiscencjach z kubańskiej wojny rewolucyjnej” i „Dzienniku boliwijskim”. Światowa premiera obydwu filmów miała miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w 2008 r.

Soderbergh jest zmorą senną hollywoodzkich producentów filmowych. Wiedzą, że potrafi być znakomitym rzemieślnikiem, na którym zbiją mnóstwo kasy („Ocean’s Eleven”). Jednocześnie jednak kino rozrywkowe traktuje prawdopodobnie tylko jako wprawkę i zabawę, a także sposób na pozyskanie zaufania producentów, by następnie móc ich wykiwać, realizując swoje artystyczne fanaberie, od których zresztą zaczął swą przygodę z kinem („Seks, kłamstwa i kasety wideo”).

Tym razem reżyser postawił sobie za cel (jak sam mówi) opowiedzieć o ludzkiej woli politycznego kształtowania rzeczywistości – o tym, jak czasem odnosi ona zwycięstwo, a innym razem porażkę. Postawił sobie przy tym kilka obostrzeń i ograniczeń. Wydaje się, że najbardziej pragnął uniknąć patosu i wynikających z niego oskarżeń o melodramatyzację głównego bohatera i tematu. W tym celu wybrał formułę nawet nie tyle stylizacji na dokument, ale wręcz realizacji filmu jakby był dokumentem.
Czytaj dalej »

reżyseria: Patricio Guzman
rok produkcji: 2003
język: polskie napisy

Film Patricio Guzmana to poruszająca biografia socjalistycznego polityka Salvadora Allende, pokazana na tle kluczowych momentów historii Chile w II połowie XX wieku oraz roli, jaką odegrał w nich masowy ruch robotniczy i jego liderzy, a także zimnowojenne realia, w których próbowano walczyć o godność i sprawiedliwość dla klas wyzyskiwanych.

Walka ta przybierała w Ameryce Łacińskiej wyjątkowo dramatyczny wymiar i niemal zawsze podlegała schematycznym, zdeterminowanym przez kontekst polityczny i doświadczenia
historyczne ocenom. To dlatego w Polsce postrzega się tamtejsze ruchy lewicowe przez pryzmat stalinizmu i bezpodstawnie utożsamia z totalitarną wersją komunizmu. Taką historię pragnie odkłamać w swoich dziełach Patricio Guzman, pokazując, że ruch robotniczy wyrastał w Chile z realnej sytuacji materialnej robotników, a nie z fanatycznej fascynacji ideologicznej.

Allende zwyciężył w wolnych wyborach parlamentarnych, stając się symbolem pokojowej rewolucji i szacunku dla metod demokratycznych. Dopiero zamach stanu, którym posłużyła się burżuazja w swojej strategii przejęcia władzy okazał się pogwałceniem tych zasad.
Czytaj dalej »

kraj: USA
rok produkcji: 2008
czas trwania: 42 minuty
reżyseria: Hart Perry
język: polski lektor

Lata 60-te i 70-te XX wieku przyniosły wielkie przemiany obyczajowe. Transformacja dokonała się nie tylko na szczeblu gospodarczym i politycznym – największym zasięgiem rewolucja objęła sferę seksualną.

Seria dokumentalna „Rewolucja seksualna” opowiada o czasach, gdy dokonał się przewrót w dotychczasowej hierarchii wartości i moralności. Skończył się etap cenzury i tematów tabu, rządzący zmienili prawo i przestali karać za zbyt odważne i spontaniczne zachowania seksualne. Nadeszła era wyzwolenia i ekspresji, seksualność wyszła z cienia ignorancji i obrzydzenia. Pojawiły się nowe ideologie, ruchy społeczne, a z nimi nowi wizjonerzy przyszłości. Jednak nie wszyscy poddali się nowym trendom. Byli i tacy, których wyzwolenie przytłoczyło, a hedonizm zagroził ich tradycyjnym wartościom.

Na każdy odcinek serii „Rewolucja seksualna” składają się kultowe klipy muzyczne i prowokacyjne wywiady, z których wyłania się intrygujący ówczesnego obraz zrewolucjonizowanego świata.
Czytaj dalej »

scenariusz: Ulrike Meinhof
reżyseria: Eberhard Itzenplitz
rok produkcji: 1970
język: polski lektor

7 października to data urodzin niemieckiej dziennikarki i działaczki politycznej Ulrike Meinhof. Z tej okazji prezentujemy „Bambule”. Tytułowe słowo oznacza „rozróba”. Jest to ekranizacja sztuki napisanej przez Ulrike Meinhof -dziennikarkę i współprzywódczynię lewicowej organizacji zbrojnej Frakcja Armii Czerwonej (RAF).

Bohaterkami sztuki są młode wychowanki domu poprawczego dla dziewcząt, które weszły w konflikt z prawem. Meinhof przygląda się problemom i osobowościom dziewcząt z „nizin społecznych” wskazując na społeczne źródła ich wykluczenia. Bohaterki miotają się między bezsilną ucieczka w prostytucje i narkotyki, inne zaś dojrzewają do tego by wskazać polityczne przyczyny swoich problemów i zdobyć się na sensowny, ukształtowany bunt przeciw instytucjom opresji.

Film został nakręcony w domu poprawczym dla dziewcząt mieszczącym się przy Ollenhauerstrasse w Berlinie. Zagrały w nim amatorki, wychowanki tej placówki. Powstał na podstawie książki autorstwa Meinhof pt: „Bambule – Fursorge – Sorge fur wen?”, wydanej w 1971 roku w Berlinie przez Klausa Wagenbacha i wielokrotnie wznawianej, ostatnio w 2002 roku. Choć film nakręcono w roku 1970 to ze względu na podziemną działalność jego autorki wyświetlono go po raz pierwszy dopiero ćwierć wieku później. Rok jego powstania był zarazem momentem gdy Ulrike Meinhof porzuciła swoje dotychczasowe życie i biorąc udział w odbiciu Andreasa Baadera, dała początek zbrojnej działalności, antyimperialistycznej Frakcji Czerwonej Armii.
Czytaj dalej »

Aby przypomnieć o właściwym znaczeniu daty 11 wrzesnia, Alterkino przedstawia słynna „Bitwę o Chile”.

Prezentowane dzieło chilijskiego reżysera Patricio Guzmana, to owiany legendą polityczny dokument, zdaniem niektórych krytyków- film wszech czasów z tego gatunku. 3- częściowe dzieło, aż do upadku rządów faszystowskiej junty wojskowej zakazane w Chile, przedstawia ostatnie miesiące demokratycznego rządu Jedności Ludowej, kierowanego przez socjalistycznego prezydenta Salvadora Allende.

To zapis nierównej ‘walki nieuzbrojonego ludu’, która wiedzie do zagłady demokracji w obliczu destabilizacji społecznej i ekonomicznej, wywołanej przez klasy posiadające, przy nieocenionej pomocy amerykańskiego rządu Nixona. W rezultacie zdrady prominentów wojskowych, demokratycznie wybrany socjalistyczny rząd został obalony 11 września 1973 przez wojskowy zamach stanu, padając ofiarą zimnowojennej polityki USA.

Dla Guzmana „kraj, region, miasto nie posiadające kina dokumentalnego, to jak rodzina bez albumu z fotografiami”. Maksyma ta wpisuje się w zadanie, jakie stawia przed kinem reżyser chilijski – zadanie odkłamania historii napisanej przez zwycięzców, z której kart Chilijczycy dowiadywali się, że zamach stanu i zbrodnie junty były „wyzwoleniem spod komunistycznego jarzma”, czy „patriotycznym aktem rozsądku”.
Czytaj dalej »