Kraj: USA
Gatunek: Dramat
Rok produkcji: 2007
Reżyseria: Samm Styles
Czas trwania: 116 minuty
Język: Polski lektor

George Lester Jackson (Gary Dourdan) w wieku 18 lat zostaje skazany na dożywocie za napad na stację paliw i kradzież kilkudziesięciu dolarów. Podczas kolejnych jedenastu lat spędzonych za kratami aktywnie uczestniczy w działaniach paramilitarnego stowarzyszenia, którego celem jest obrona praw czarnoskórych więźniów.

Wraz z dwójką innych skazańców jest oskarżony o morderstwo więziennego strażnika. Z jego filozofii i postawy czerpią inspirację założyciele ruchu Czarnych Panter. W więzieniu dużo czasu poświęca na czytanie i pisanie listów (opublikowanych w 1970 roku w sławnej książce Soledad Brother: Listy z więzienia), poprzez które wyraża swoją złość z powodu dehumanizacji świata, a także fascynację ideami Marksa, Che Guevary i Mao Tse-tunga. Jego sprzeciw wobec ignorowania podstawowych praw więźniów doprowadza do największych zamieszek w historii amerykańskiego więziennictwa. W 1971 roku Jackson zostaje zastrzelony podczas rzekomej próby ucieczki z zakładu San Quentin.
Czytaj dalej »

Film poświęcony działalności CRK [Centrum Reanimacji Kultury] we Wrocławiu (m.in. Galeria G23, Food Not Bombs, koncerty).

Jak najtrafniej określić Centrum Reanimacji Kultury i zrobić to bez dorabiania gęby, wyolbrzymiania, megalomanii?

Może po prostu jako przestrzeń, która umożliwia spotkanie i swobodna komunikacje pomiędzy ludźmi i środowiskami, gdzie wspólnym mianownikiem jest potrzeba wyjścia poza wszechobecny rynek, poza światopoglądowe monopole, poza subkulturowe, polityczne i artystyczne getta. Budowanie więzi, tworzenie struktur przyjaznych współpracy, które nie ograniczają ewolucji naszych postaw, nie zawężają naszych perspektyw i jednocześnie są częścią żmudnego procesu odzyskiwania wpływu na nasze życie i rzeczywistość wokół nas.

W tej przestrzeni spotykają się aktywiści społeczni, niekomercyjni twórcy, pasjonaci, konsumenci. Wzajemne przenikanie się tych środowisk powoduje, ze przynależność do nich nie jest kategorycznym przyporządkowaniem. Drzwi CRK są wciąż otwarte, sprzyjając cyrkulacji powietrza, bo my nie chcemy ulec dusznemu zmanierowaniu, nie chcemy być hermetycznym bez-ruchem. Nie chcemy tez powielać mechanizmów rządzących zakrzepłymi i zachowawczymi placówkami kulturalnymi. [crk.wroclaw.pl]
Czytaj dalej »

Film dokumentalny, poświęcony procesowi sądowemu w USA wymierzonemu we włoskich anarchistów, Sacco i Vanzetti.

Sacco i Vanzetti przybyli do USA w 1908, a poznali się w 1916. Brali czynny udział w robotniczych demonstracjach strajkowych o lepsze płace i ludzkie stosunki w miejscach pracy. W 1920 w trakcie organizowania wiecu zostali zatrzymani pod zarzutem działalności wywrotowej. Dodatkowo oskarżono ich o napad rabunkowy i dwa morderstwa (Fredericka Parmentera i Alessandra Berardellego), które miały miejsce 15 kwietnia 1920 w South Baintree, Massachusetts. W trakcie napadu zrabowano 15 766 dolarów i 51 centów, przeznaczonych na wypłaty dla robotników.

Mimo posiadania przez nich alibi i wątpliwych dowodów skazano ich 14 lipca 1921 w procesie politycznym na śmierć na krześle elektrycznym (prowadzący proces sędzia Webster Thayer nazywał Sacco i Vanzettiego „anarchistycznymi bękartami”).
Czytaj dalej »

Kraj: Polska
Reżyseria: Przemysław Kryszk
Rok produkcji: 1995
Czas trwania: 30 minuty

Film „Nie bój, nie bój” to opowieść o trzech przyjaciołach, Dżekobie, Janym i Skibie, którzy w 1983 roku utworzyli w Gdańsku anarchistyczny Ruch Społeczeństwa Alternatywnego, ich działalności wówczas i ich dalszych drogach życia, które wiodły ich w różne strony. Wypowiedzi bohaterów ilustrują materiały dokumentalne z działalności środowiska wolnościowego w Gdańsku na przełomie lat 80./90.

Historia trzech przyjaciół, którzy w 1983 rok założyli Ruch Społeczeństwa Alternatywnego – RSA. Po latach ich drogi rozchodza się . Z perspektywy lat 1994 i 1995 ludzie ci próbują ocenić anarchizm, państwo, stosunki społeczne i media.
Czytaj dalej »

W dniach 5-6 grudnia w Kawiarni Chłodna25 w Warszawie odbyła się konferencja: „Kryzys: korekta czy załamanie systemu?” zorganizowana przez Lewicową Alternatywę i OZZ Inicjatywa Pracownicza. Patronat medialny nad konferencją objął Przegląd Anarchistyczny.

Od września 2008 r. globalny kryzys gospodarczy całkowicie zmienił sytuację społeczno-polityczną na świecie: rządy inwestują ogromne sumy w celu zagwarantowania stabilności sektora finansowego, przedsiębiorcy planują masowe zwolnienia i reorganizację produkcji, pracownicy żyją w strachu przed bezrobociem, a kredytobiorcy z uwagą śledzą gwałtowne zmiany na rynku kredytów hipotecznych.

W tym kontekście, zaobserwować można w debacie publicznej powrót do rozważań o naturze gospodarki kapitalistycznej, jej podatności na kryzysy i możliwościach jej dalszego rozwoju. Czy wolnorynkowa gospodarka kapitalistyczna jest skazana na periodyczne załamania, takie jak „Wielki Kryzys” z lat 30. XX wieku? Czy w celu przezwyciężenia kryzysów, kapitalizm potrzebuje interwencji publicznej? Czy obecny kryzys ma swoje przyczyny jedynie w chwilowym załamaniu cen nieruchomości, czy też może wyraża głębszą, strukturalną sprzeczność gospodarki kapitalistycznej? To tylko niektóre pytania, które postawić można przyglądając się rozwojowi obecnego kryzysu.
Czytaj dalej »

Reżyseria: Siergiej Eisenstein
Gatunek: dramat wojenny, historyczny
Kraj: Rosja
Rok produkcji: 1925
Czas trwania: 75 minuty
Język: niemy (rosyjskie plansze tekstowe tłumaczone na polski)

Film oparty jest na autentycznym zdarzeniu, jakim było powstanie załogi rosyjskiego czarnomorskiego pancernika Potiomkin (Kniaź Potiomkin Tawriczeskij) przeciw carskiemu dowództwu. Pancernik Potiomkin był w założeniu filmem propagandowym, gloryfikującym rewolucyjny zryw marynarzy, lecz dzięki użytym środkom wyrazu artystycznego, szczególnie nowatorskiemu montażowi, przez wielu uznawany jest za jeden z najbardziej znaczących filmów w historii kina. Podczas panelu krytyków filmowych i historyków kina przy okazji wystawy światowej w Brukseli w 1958, większość głosujących uznała go za największe arcydzieło sztuki filmowej do tamtej pory.

Film jest czarno-biały, jednakże na poszczególnych kopiach ręcznie koloryzowano czerwony sztandar.

Najsłynniejszą sceną, wielokrotnie cytowaną, jest wymyślona przez reżysera masakra ludności na schodach odeskich przez rytmicznie maszerującą kompanię żołnierzy carskich, a zwłaszcza zjeżdżający w dół schodów wózek z dzieckiem.
Czytaj dalej »

Rok produkcji: 1998
Kraj: Szwecja
Reż. E. Pauser, J. Söderberg
Język: Polskie napisy

Film zaczyna się od ujęcia Ziemi widzianej z kosmosu, by zaraz potem zabrać widzów w podróż przez różne kultury i związane z nimi filozofie. Poznajemy antropologa, który odkrył jak porozumiewać się z gibbonami i afrykańską kapłankę voodoo. Meksykański szaman poucza nas by szanować wszystkie religie, a mędrzec Baba Ghii radzi każdemu szukać swojej drogi w życiu.

Maoryscy wojownicy śpiewają pieśń protestu przeciwko międzynarodowemu systemowi bankowemu, a rastafariański filozof ujawnia własną wersję historii USA. Japoński urzędnik pracuje na czarno jako artysta, a eks-gwiada porno Annie Sprinkle udziela wszystkim seksualnych porad.

Motywem przewodnim filmu są powtarzające się jak mantra słowa:
szukajcie, szukajcie, pytajcie…
Czytaj dalej »

Reżyseria: Spike Lee
Muzyka: Terence Blanchard
Rok produkcji: 1997
Język: Polski lektor

Głośny dokument Spike’a Lee. Spike Lee to przykład szczególnego twórcy w historii kina, niezmiennie od lat zaangażowanego w kluczowe sprawy społeczne i polityczne. Taki jest właśnie jego dokument historyczny „Zamach i cztery dziewczynki”, który zgarnął pięć nominacji do nagrody Emmy oraz jedną do Oscara.

15 września 1963 roku, Dzień Służby Młodzieży. Kościół Baptystów w Birmingham, w amerykańskim stanie Alabama. Tłumy dzieci przyszły na spotkanie szkółki niedzielnej. Wybuch bomby spowodował śmierć czterech czarnoskórych dziewczynek – radosnych, pełnych życia nastolatek, które zginęły, bo miały za ciemny odcień skóry. Sprawcę, członka Ku-Klux-Klanu, Boba Chamblissa, który uczynił segregację rasową celem swojego życia i szczycił się ksywą Bob Dynamit, osądzono dopiero 15 lat później.

„Wtedy Ameryka zrozumiała prawdziwą naturę nienawiści, która uniemożliwiała integrację nie tylko na Południu, ale w całych Stanach. To było jak przebudzenie. Dało nam nową energię i jeszcze większą determinację” – wspomina w filmie dziennikarz Walter Cronkite.
Czytaj dalej »

Kraj: Polska
Realizacja: Marcin Mamoń, Mariusz Pilis
Rok produkcji: 2001
Czas trwania; 58 minuty
Język: Polski lektor

Film jest osobistą relacją autorów – Marcina Mamonia i Mariusza Pilisa z poszukiwań znanej czeskiej reporterki wojennej Petry Prochazkovej. W czasie wojny w Czeczenii znana czeska reporterka Petra Prohazkova filmowała ludzi, którzy przeżyli coś strasznego. Myślała wówczas, że świat zwróci uwagę na poruszane przez nią problemy. Ale po tylu latach pokazywania tragedii uznała, że traci tylko czas. Jak sama mówi, chciała się przydać. Porzuciła więc pracę dziennikarską i założyła w stolicy Czeczenii sierociniec.

Według słów Petry Prochazkovej: „[wojna w Czeczenii], nie licząc wojny w Afganistanie, to najstraszniejsza ze współczesnych wojen. Tak ogromnego zgromadzenia środków [militarnych] na tak maleńkim skrawku nie spotkałam w żadnym innym miejscu”.

Film próbuje odpowiedzieć na pytanie o sens pracy korespondentów wojennych i o cenę, którą przychodzi im za to zapłacić. Pokazuje wojnę w Czeczenii z perspektywy rosyjskiej i czeczeńskiej, obozy szkoleniowe i partyzantów.
Czytaj dalej »

produkcja: USA
gatunek: Dramat polityczny
reżyseria: John Frankenheimer
czas trwania: 111 minuty
język: polski lektor

Historia słynnego buntu czarnych więźniów który wybuchł w więzieniu Attica w USA.Buntownicy przejęli kontrolę nad większością wiezienia biorąc jako zakładników kilkunastu białych strażników. Wysunęli jednocześnie żądania zaprzestania tortur i poniżania, domagając się, by traktowano ich w ludzki, godny sposób. Inicjatorami buntu byli m.in. członkowie Czarnych Panter. Po wielodniowych pozorowanych negocjacjach, białe rasistowskie państwo zdecydowało się na rozwiązanie siłowe. Specjalne jednostki które wtargnęły na teren więzienia by zdławić rebelie wymordowało kilkunastu buntowników.

Społeczność więzienna jest mikroskopijną wersją naszego zchierarchizowanego i rozbudowanego społeczeństwa, a co za tym idzie odzwierciedla pogłębioną tendencję do autorytaryzmu. W placówkach karnych najgorzej traktowani są ubodzy czarnoskórzy więźniowie ze względu na niezahamowane przejawy rasizmu ze strony strażników. To właśnie rasistowsko nastawiona policja i niesprawiedliwy system sądowy są powodem ich cierpienia. Wewnątrz ośrodków karnych występuje również walka klas, której przejawem są nieustające brutalne zatargi pomiędzy strażnikami a więźniami. Umożliwia to tym w mundurach stosowanie wszelkich metod, jakie uznają za stosowne ażeby zdusić opór i nieposłuszeństwo osadzonych.
Czytaj dalej »

reżyseria: Kristina Konrad
produkcja: Niemcy , Szwajcaria
rok produkcji: 2005
czas trwania: 84 minuty
język: polski lektor

Ćwierć wieku temu 20-paroletnia Kristina Konrad wyruszyła z rodzinnej Szwajcarii do Nikaragui, w której rewolucjoniści z Frontu Wyzwolenia Narodowego toczyli nierówną walkę z reżimem Somozy.

Zafascynowana ludowym zrywem Europejka nakręciła film o kobietach z batalionu Veronici Lacayo. Czy rewolucja z ich perspektywy wyglądała inaczej? Z jednego z filmowych kadrów powstało zdjęcie. Dwie młode dziewczyny w mundurach uśmiechają się do obiektywu. Kim są? Czy udało im się przeżyć? Po latach 50-letnia reżyserka postanawia wrócić do Ameryki Łacińskiej i odnaleźć swoje bohaterki. Ówczesne wydarzenia były ważne również dla niej: „Nikaragua była Wietnamem mojej generacji” – mówi. Ale przez 25 lat w Nikaragui wiele się zmieniło – i w sensie politycznym, i obyczajowym. Konrad szuka swoich bohaterek w twarzach dzisiejszych mieszkanek Nikaragui, niczym nie różniących się od swoich rówieśniczek z USA i Europy. Czy współczesne dziewczyny byłyby zdolne do tak heroicznych gestów jak słynne Sandinistki? Konrad rozpoczyna żmudne śledztwo. Rozmawia z ludźmi, którzy pamiętają tamte burzliwe czasy. Ze skrawków wspomnień rodzą się portrety kilkunastoletnich wówczas bohaterek.
Czytaj dalej »

Produkcja: Francja, Hiszpania, Irlandia, Niemcy, Wielka Brytania, Włochy
Gatunek: Dramat polityczny
Reżyseria: Ken Loach
Scenariusz: Paul Laverty
Rok produkcji: 2006
Czas trwania: 127 minuty
Język: Polski lektor

Film Kena Loacha „Wiatr buszujący w jęczmieniu” to drugi, po „Tajnych aktach” obraz tego reżysera podejmujący problem brytyjskiej obecności w Irlandii. „Tajne akta” były krytyką współczesnej polityki w Irlandii Północnej i zakulisowej, autorytarnej działalności brytyjskich służb specjalnych. „Wiatr…” skupia się na analizie wydarzeń, które według Loacha są źródłem dzisiejszego „problemu irlandzkiego”; wojny o niepodległość 1920 roku i kończącego ją pokoju, narzucającego podział Irlandii.

Jak zwykle w twórczości tego autora nie obserwujemy postaci znanych z podręczników historii, przywódców i liderów, nie widzimy najważniejszych bitew, narad sztabów, rokowań pokojowych. Zamiast tego otrzymujemy doskonałe studium tego jak polityczny konflikt przekłada się na życie zwykłych ludzi, jak wielka polityka wygląda z perspektywy robotnika, lekarza, chłopa, żołnierza, zaangażowanych w polityczną walkę. Widzimy jak jej dynamika sprawia, że sąsiad zmuszony jest strzelać do sąsiada, przyjaciel do przyjaciela.
Czytaj dalej »