produkcja: Polska
reżyseria: Anna Błaszczyk
czas trwania: 24 minuty

W języku arabskim słowo „tahur” oznacza czystość lub obrzezanie. Dla wielu muzułmanów te pojęcia są równoważne. Ale dla żyjących dziś na świecie ponad 130 mln obrzezanych kobiet „tahur” to przede wszystkim ból, cierpienie fizyczne i psychiczne, a jednocześnie przymus wynikający z wielowiekowej tradycji – tradycji, której one same nie odważają się obalić, choć wiele z nich przypłaca nawet śmiercią podtrzymywanie tego barbarzyńskiego obyczaju.

Przejmujący film dokumentalny, nakręcony przy okazji badań archeologicznych prowadzonych przez polską misję w Dolinie Nilu, przybliża ten problem traktowany wciąż jako wstydliwe tabu. Sprawa rytualnego obrzezania dziewcząt budzi emocje zarówno w Europie, jak i wśród samych muzułmanów, jakkolwiek Koran nie wspomina nic o obrzezaniu kobiet. W Sudanie, gdzie kręcono zdjęcia, takie praktyki są oficjalnie zakazane, lecz mimo to tylko nieliczni uważają je za pogwałcenie praw człowieka.
Czytaj dalej »

Wielka Brytania, 2011
język: polski lektor

Obecnie złoto wydobywa się z wielkich kopalni odkrywkowych, które zatruwają środowisko, powodując choroby i zgony mieszkańców regionu. Złoty kruszec często jest wydobywany w warunkach urągających ludzkiej godności, a w kopalniach pracują dzieci. Część filmu została zrealizowana w południowo-wschodnim Senegalu, gdzie znajdują się największe złoża złota w tej części Afryki. W jednej z tamtejszych nielegalnych kopalni pracuje 5 tysięcy górników. Pracujący w kopalni od dwóch lat 14-letni Djimba Sidibe jest przewodnikiem filmowców.
Czytaj dalej »

Konflikt palestyńsko izraelski. Sytuacja w Gazie widziana oczami palestyńskich dzieci z Gazy.

Dokument „Dzieci z Gazy” skupia się na życiu kilku dzieci, żyjących w palestyńskim getcie, których krucha egzystencja zostało brutalnie zniszczona przez izraelski atak w 2008 roku (Operacja Płynny Ołów). W wyniku ataku, dzieci straciły nie tylko swoich rodziców i krewnych, ale także swoje zdrowie psychiczne i fizyczne. Dokument ukazuje jak sobie radzą w tej trudnej sytuacji. W filmie „”Dzieci z Gazy” opowiadają własne historie, które są odmienne od opinii przedstawianych przez rząd oraz prasę izraelską.
Czytaj dalej »

Francja, 2011, 52 min
reżyseria: Anne Georget
język: polski lektor

Jak ktoś powiedział – koncerny farmaceutyczne dbają o to, byśmy umierali długo i szczęśliwie. Opinia wydaje się dość brutalna i sprzeczna z zadaniami stojącymi przed firmami produkującymi medykamenty. Czy rzeczywiście? Działalność firm farmaceutycznych jest bez wątpienia wielką misją wobec ludzkości.

„Choroby na sprzedaż” ujawniają sensacyjne fakty na temat praktyk biznesu farmakologicznego. Dokument jest wynikiem połączenia dziennikarskiego śledztwa oraz wywiadów z ekspertami: lekarzami, redaktorami pism medycznych, biegłymi sądowymi, specjalistami od marketingu, przedstawicielami organizacji pozarządowych i byłymi pracownikami koncernów farmaceutycznych. Zdaniem autorów dokumentu koncerny farmaceutyczne częściej niż leki sprzedają nam dziś choroby. Przy mniej lub bardziej aktywnym udziale ekspertów oraz służby zdrowia wpaja się nam potrzebę zażywania kolejnych medykamentów, mających kurować fikcyjne przypadłości. Nowoczesna farmakologia zamieniła się w biznes, w którym nauka spełnia funkcję usługową. Jednak zamiast szukać skutecznych leków na prawdziwe plagi trapiące ludzkość, takie jak rak czy cukrzyca, przemysł farmaceutyczny zajmuje się dziś nabijaniem sobie kabzy w łatwy sposób.
Czytaj dalej »

Hiszpania, 2005, 46 min.
reżyser: Alfonso Martinez
język: polski lektor

Czołowa postać medycyny naturalnej, Alberto Manqueriapa, oprowadza nas po świecie, który go otacza i do którego należy całym sercem. Żyje on w samym środku amazońskiej dżungli w Peru.

Miejsce to charakteryzuje się wielką różnorodnością roślin i zwierząt. Jest „kawałkiem” natury w najczystszej jej postaci. Manqueriapa pokazuje nam, jak żyją tu ludzie i co to znaczy przewodniczyć im w dzisiejszych czasach. Zajadle krytykując kolonizację, ujawnia jak należy wykorzystywać odziedziczoną po przodkach wiedzę medyczną, opartą na uzdrawiających właściwościach niektórych roślin i ziół. Jak sam mówi: „najważniejsze to mieć otwarte oczy”.
Czytaj dalej »

Jak kulty trzymają przy sobie swoich wyznawców? Dlaczego żołnierze są bezwzględnie lojalni? Czemu jezuici podporządkowują się przełożonym przez całe życie?

Oto film, który pokazuje w jaki sposób indoktrynuje się ludzi i manipuluje się nimi w różnych instytucjach, których metody okazują się być zaskakująco podobne. Ich rekruci są izolowani, następnie na różne sposoby doprowadzani do zmęczenia i dezorientacji, lub odmiennych stanów świadomości. Zdezorientowani i zastraszeni z łatwością poddają się sugestiom liderów – czy to guru, przeorowi, dowódcy czy terapeucie.

Film pokazuje, jak potęgą sugestii manipuluje się ludzkimi poglądami i zachowaniem. Przypomina o tym, że każdy narażony jest na psychomanipulac ję, a jej efekt zależy jedynie od umiejętnie dobranej i zastosowanej techniki.
Czytaj dalej »

Szwecja/Japonia, 2011, 58 min.
reżyser: Nima Sarvestani
język: polski lektor

Jak wygląda świat kobiety, która wie, że jej życie ma ściśle określoną w monetach wartość

„Dał za mnie 50 owiec” opowiada historię Sabere i jej walki o życie. Film ten przez pryzmat jej rodziny, w sposób chwytający za serce i zmuszający do refleksji, ukazuje tragiczną sytuację w Afganistanie. Dziewczyna od dziecka miała wyznaczoną cenę. W wieku 10 lat została sprzedana staremu mężczyźnie. Po siedmiu latach „więzienia” udało jej się uciec do kobiecego klasztoru. Musi być niezwykle ostrożna, gdyż jej mąż zabije ją przy pierwszym spotkaniu. Kamera przenosi widzów do momentu, kiedy Sabere odnawia kontakt z rodziną. Staje teraz przed poważnym wyborem: czy zostać w bezpiecznym zaciszu klasztoru czy ponownie przyłączyć się do rodziny. Dla nich jest to niebezpieczna gra w kotka i myszkę, gdyż podczas podróży z miejsca do miejsca starają się zawsze być o krok przed mężem Sabere. Wydaje się, że jedynie rozwód może ją uratować…
Czytaj dalej »

Niemcy, 2009, 54 min.
reżyser: Benjamin Cantu, Anne Bürger
język: polski lektor

Sztuka uliczna to nie tylko forma ekspresji, lecz również sposób na odzyskanie przestrzeni publicznej spod władzy komercyjnych komunikatów. Popularny street art pozwala jego twórcom na żywy kontakt z odbiorcą w codziennej scenerii wielkomiejskich ścian i murów. Oto opowieść o tym fascynującym zjawisku.

„W kulturze zdominowanej przez krzykliwe, bezmyślne media i kulturę wirtualną, prawdziwy świat musi na nowo ujawnić swoją obecność w naszym życiu. Jedyne miejsce, w którym jednostki mogą nawiązać dosłowny kontakt ze sobą znajduje się poza azylem ich domów, ekranów i dóbr. Ulica to jedyna przestrzeń, gdzie coś nabiera realności” – pisze brytyjska krytyk sztuki Francesca Gavin w swej książce „Street Renegades: New Underground Art”.

Sztuka uliczna jest częstym przedmiotem dyskusji i analiz. Nie bez powodu badacze dostrzegają w niej zarówno swoisty happening, formę spontanicznie tworzonej ekspozycji, jak i sprzeciw wobec komercjalizacji miejskiego krajobrazu. Street art to twórczość zaangażowana. Tym bardziej, że zwykle powstaje nielegalnie, w duchu swoistej „miejskiej partyzantki”.
Czytaj dalej »

Czy macie w domu odziedziczoną po dziadkach maszynę do szycia, która nadal działa? Czy z drugiej strony macie wrażenie, że większość współczesnych produktów psuje się tuż po upłynięciu terminu gwarancji? Czy dopuszczacie myśl, że być może żyjemy w świecie zaprojektowanej awaryjności?

Jeśli dopuszczacie taką możliwość z pewnością zainteresuje was film francusko-hiszpańskiej koprodukcji, pod tytułem „Spisek Żarówkowy – nieznana historia zaplanowanej nieprzydatności”. Ponad 50-minutowy materiał ujawnia zmowę producentów żarówek, która miała miejsce na początku XX wieku; producenci odkryli wówczas, że wytwarzanie supertrwałych produktów, zwyczajnie nie leży w ich interesie. W ten sposób z ponad 3 tysięcy godzin świecenia w momencie technologicznego rozkwitu żarówki bardzo szybko ograniczono jej trwałość do zaledwie 1000 godzin. Wszystko w wyniku zmowy producentów. Twórcy filmu docierają do dokumentów jasno stwierdzających istnienie żarówkowego kartelu.
Czytaj dalej »

kraj: Polska
reżyseria: Michał Tkaczyński
rok produkcji: 2011
czas trwania: 44 minuty

Przemiana skinheada, rasisty i agresywnego pseudokibica w ortodoksyjnego Żyda wydaje się szalonym pomysłem, jednak podobna metamorfoza była udziałem Pawła Bramsona, bohatera dokumentu „Księżyc to Żyd”. Mężczyzna zamienił stadion na synagogę, a nienawiść na filozoficzną refleksję.

Paweł należał kiedyś do subkultury skinheadów i nienawidził wszystkich obcych – Żydów, czarnych, Cyganów, a nawet bezdomnych. Jako pseudokibic warszawskiej Legii, na każdym meczu był jedną z najgłośniejszych osób na słynnej „Żylecie”, trybunie zajmowanej przez najbardziej zdeklarowanych fanów stołecznego klubu. Udział w pełnych przemocy „ustawkach”, bójki i agresja były jego codziennością do czasu, gdy dowiedział się o swoich żydowskich korzeniach. Mógł odrzucić prawdę niewygodną dla wyznawcy „białej siły” lub pogodzić się z nią i poddać duchowej przemianie. Wybrał to drugie. Od tego momentu częściej niż na stadionie Legii, można go było zastać w synagodze. Wyzbył się także nienawiści i jak sam dziś przyznaje chciałby całkiem wyeliminować to słowo ze słownika swoich dzieci.
Czytaj dalej »

kraj: Dania
rok produkcji: 2008
reżyser: Diana El Jeiroudi
język: polski lektor

O ile małe dziewczynki w Europie i Ameryce marzą o lalce Barbie, o tyle w Syrii obiektem ich westchnień jest Fulla. Została wprowadzona na rynek w 2003 roku – dokładnie wtedy, gdy w Arabii Saudyjskiej zakazano sprzedaży Barbie. Jak tłumaczą jej producenci, Fulla to Barbie orientalna. Choć z wyglądu obie lalki niewiele się różnią, to pod względem „charakteru” dzieli je przepaść. W reklamach Fulla jest przedstawiana jako istota uległa, religijna i hołdująca tradycyjnym wartościom. Słowem, idealna muzułmanka. Jednak, z której strony by na to nie patrzeć, jest ona substytutem amerykańskiego produktu.

Mamy tu analogię do ogólnej sytuacji Syrii. Teoretycznie kraj znajduje się w strefie wpływów zachodnich (od północy graniczy z Turcją, od wschodu z okupowanym przez USA Irakiem, od południa z prozachodnim Izraelem), ale na co dzień coraz wyraźniej daje się tam zauważyć oznaki rosnącego fundamentalizmu. Nie pozostaje to bez wpływu na losy żyjących w Syrii kobiet. Ich coraz bardziej komplikującą się sytuację możemy prześledzić na przykładzie Manal, młodej matki, która próbuje pogodzić obowiązki gospodyni domowej z rosnącą chęcią powrotu do zawodu. Jak przyznaje – praca to dla niej wolność. Pytanie tylko, czy samo jej pragnienie wystarczy, by zrealizowała swoje plany. Jak się okazuje, nawet w najbliższym otoczeniu kobiety znajdą się przeciwnicy jej dążeń.
Czytaj dalej »

kraj: Francja, Polska
rok produkcji: 2000
czas trwania: 88 minuty
język: polski
napisy: francuskie

„Wyobraź sobie, że Sex Pistols robią buty zamiast muzyki”.

Film Lecha Kowalskiego pt. „The Boot Factory” traktujący o krakowskiej grupie punkowców, którzy w duchu D.I.Y., założyli firmę (www.Cockney.pl) ręcznie robiącą buty. Reżyser filmu Lech Kowalski skrupulatnie rejestruje codzienne zmagania jej współzałożycieli z własnymi słabościami i próbą wtaczania ideałów w życie; nie idealizując środowiska tworzy absolutnie fascynujący, szczery i pozbawiony moralizowania obraz subkultury.

Nazwany undergroundową odpowiedzią na twórczość Warnera Herzoga, rewelacyjny dokumentalista: Lech Kowalski, mieszkający obecnie we Francji, syn polskich emigrantów; swoje pierwsze filmy kręcił w stanach Zjednoczonych, zafascynowany Kinem Transgresji. Wierny estetyce Cinema Direct stworzył w 1981 roku swój najsłynniejszy film „D.O.A”, o amerykańskiej trasie koncertowej grupy Sex Pistols. Nie zainteresowany popkulturowymi wartościami, konsekwentnie „prześwietla” tematy niepopularne i interesujące go środowiska; nowojorskich narkomanów w „Gringo”, punk rockowych idoli : Dee Dee Ramone z the Ramones w „Is Dee Dee Home?”, Johnnego Thundersa z New York Dolls w „Born To Loose” czy bezdomnych w „Rock Soup” (na jeden z festiwali filmowych, na którym film ten był pokazywany, Kowalski przyjechał z całym autobusem bezdomnych z Salt Lake City:)
Czytaj dalej »