Którędy do domu?

Którędy do domu?kraj: USA
reżyseria: Rebecca Cammisa
rok produkcji: 2009
czas trwania: 90 minut
język: polski lektor

Nominowany do Oscara film dokumentalny produkcji HBO opowiadający o dzieciach, które za wszelką cenę próbują przedostać się z krajów Ameryki Środkowej do Stanów Zjednoczonych.

Twórcy filmu podążają za młodymi imigrantami z Ameryki Środkowej, którzy przez Meksyk próbują nielegalnie dotrzeć do Stanów Zjednoczonych. Te jawią im się jako prawdziwa ziemia obiecana. Bohaterami dokumentu są, m.in.: dziewięcioletni Olga i Freddy z Hondurasu, którzy desperacko usiłują dostać się do swoich rodziców mieszkających w USA, dziesięcioletni Jose z Salwadoru, który został porzucony przez przemytników, oraz Kevin, bystry czternastoletni Honduranin, którego matka liczy na pomoc finansową ze Stanów.
Czytaj dalej »

Idioci w Korei

Idioci w Koreikraj: Dania
reżyseria: Mads Brügger
rok produkcji: 2009
czas trwania: 87 minuty
język: polski lektor

To niecodzienni turyści: Mads Brügger, duński dziennikarz, pisarz, prezenter telewizyjny, słynący z kontrowersyjnych tematów, oraz dwóch dwudziestolatków: Simon Jul i Jacob Nossell. Pierwszy, z wiecznym uśmiechem na szerokiej, jowialnej twarzy, jest aktorem. Drugi, komik, jest chory na porażenie spastyczne i z trudnością porusza się o własnych siłach. Obaj, choć mają koreańskie korzenie, do Korei Północnej jadą po raz pierwszy – od dziecka mieszkają w Europie.

Do Korei Północnej, a więc kraju, gdzie wciąż jest żywy duch „Wielkiego Wodza”, „Wiecznego Prezydenta” Kim Ir Sena, a niepodzielną władzę sprawuje jego syn, „Drogi Przywódca”, Kim Dzong Il. Kraju, gdzie większość z 23 milionów obywateli cierpi głód, a o podstawowych prawach człowieka należy zapomnieć. Miejscowe władze niechętnie też patrzą na przybyszy zza granicy. Brüggerowi udało się jednak załatwić pozwolenie na przyjazd pod pretekstem „wymiany kulturalnej”. Bo Simon i Jacob są również znani jako mała trupa teatralna specjalizująca się w satyrycznych skeczach. Ich przyjazd do Korei ma też po trosze znamiona akcji dywersyjnej. Wskazuje na to oryginalny tytuł filmu nawiązujący do pewnego komunistycznego szpiega działającego w nazistowskich Niemczech pod ksywką „Rote Kapelle”…
Czytaj dalej »

Krwawe diamenty

Krwawe diamentyczas trwania: 100 min
język: polski lektor

Sierra Leone to największy producent diamentów. Równocześnie jest jednym z najbiedniejszych krajów świata. Film pokazuje ludzi, którzy drogo zapłacili za swą miłość do cennych kamieni.
Czytaj dalej »

Wigwamy

Wigwamy kraj: Polska
rok produkcji: 2007
reżyser: Bartłomiej Krat, Michał Otlowski
czas trwania: 50 minuty

„Wigwamy” to małe osiedle w niewielkim mieście w północno-wschodniej Polsce. Jego mieszkańcy to często bezrobotni na bakier z prawem i nadużywający alkoholu, ale mający swoją historię, godność i swój własny świat. I życiorysy tak malownicze, że nasycają barwą otaczającą ich szarą i beznadziejną rzeczywistość.
Czytaj dalej »

Berlusconi i damy

berlusconi i damykraj: Włochy
reżyseria: Franco Fracassi
rok produkcji: 2010
czas trwania: 111 minuty
język: polski lektor

Deputowane do parlamentu, prostytutki, nieletnie faworyty… Dla Silvio Berlusconiego nie ma między nimi wielkiej różnicy. Premier Włoch bardzo ceni sobie towarzystwo kobiet. Koniecznie uległych i spełniających jego polecenia. „Pod wpływem jakiejś niezrozumiałej alchemii naród pozwala mu robić wszystko, na co on ma ochotę. Cokolwiek „cesarz” zrobi, znajdzie się dla tego jakieś uzasadnienie. W jakim kraju my żyjemy?” – pyta retorycznie Veronica Lario.

Włoska aktorka zdążyła dobrze poznać Belrusconiego, bo przez blisko 20 lat była jego żoną. U schyłku tego związku musiała m.in. patrzeć, jak jej maż w obecności kamer telewizyjnych mówi o Marze Carfagni, młodej minister swojego rządu: „Poślubiłbym ją bez namysłu, gdybym nie był już żonaty”. Przypadek Carfagni był zresztą szczególny. Była finalistka wyborów Miss Włoch, okrzyknięta przez dziennik Il Giornale „najpiękniejszą minister na świecie”, miała dodać blasku kolejnemu gabinetowi Berlusconiego. Nikt nie pytał o jej kompetencje, najważniejsze było to, jak prezentuje się w blasku fleszów.
Czytaj dalej »

Pięści w kieszeni

Pięści w kieszenireżyseria: Marco Bellocchio
kraj: Włochy
rok produkcji: 1965
czas trwania: 105 minuty
język: polskie napisy

Pięści w kieszeni to film radykalny i bezlitosny. Chory na epilepsje Alessando mieszka z dwoma braćmi, siostrą i niewidomą matką. Jego rodzeństwo również dotknięte jest tą samą chorobą co on. Jedynym zupełnie zdrowym członkiem rodziny jest najstarszy z braci Augusto. Augusto jest zakochany w Lucii, z którą chce się ożenić. Związkowi brata z narzeczoną próbuje przeszkodzić siostra Gulia, która kocha Augusto kazirodczą miłością. Alessando postanawia uwolnić najstarszego brata od brzemienia, jakim jest dla niego rodzina, i w tym celu zamierza zamordować jej członków. Wewnątrz tej dysfunkcyjnej rodziny z wyższej klasy średniej, najbardziej rzutki i energetyczny jej członek jest doszczętnie amoralny i w szokujący sposób udowadnia swojemu rodzeństwu jego szczere im oddanie.
Czytaj dalej »

Jaffa. Mechaniczność pomarańczy

Jaffa. Mechaniczność pomarańczykraj: Izrael, Francja, Belgia, Niemcy
reżyser: Eyal Sivan
rok produkcji: 2009
czas trwania: 87 minuty
język: polski lektor

Pomarańcze z Jaffy od ponad stu lat podbijają cały świat. Ale film Eyala Sivana nie jest historią o pochodzących z Palestyny owocach cytrusowych. Pomarańcze są tu przyczynkiem do opowieści o kraju i zamieszkujących go ludziach: Żydach i Arabach.

W wypowiedziach palestyńskich i izraelskich historyków, artystów i ludzi związanych od lat z hodowlą cytrusów przewijają się wspomnienia i mity. Towarzyszą im fragmenty archiwalnych filmów, obrazy i fotografie – dokumenty przeszłości, ale też odbicie zachodnich wyobrażeń związanych z Ziemią Świętą i orientem. Bowiem Palestyna już w połowie XIX wieku była jednym z najczęściej fotografowanych miejsc na świecie. Sady pomarańczowe stanowiły główne źródło utrzymania Palestyńczyków i przyjeżdżających do Jaffy pracowników z Egiptu, Syrii, Libanu, a nawet Maroka. Pod koniec XIX wieku dołączyli do nich żydowscy imigranci z Europy. Z czasem wspólną pracę zastąpiły jednak narastające konflikty.
Czytaj dalej »

Niewidoczni

Niewidocznireżyseria: Stephen Frears
kraj: Wielka Brytania
rok produkcji: 2003
czas trwania: 93 minuty
język: polski lektor

Film Stephena Frearsa, reżysera znanego w Polsce z filmów “Tamara i mężczyźni”, “Królowa” czy “Niebezpieczne związki”. “Niewidzialni” to obraz nominowany do OSCARA oraz do nagrody Złotego Lwa na MFF w Wenecji. W roli głównej Audrey Tautou, czyli słynna „Amelia”.

Filmowy portret Londynu, jakiego nie chcą widzieć jego „zwykli” mieszkańcy. Londynu, na ulicach którego mieszkają „niewidoczni” – nielegalni emigranci. Wykonują najcięższe, brudne prace, które zapewniają miastu trwanie. W tym świecie kupić i sprzedać można wszystko. Wolność leży na wyciągnięcie ręki. Jednak cena, którą trzeba za nią zapłacić, okaże się zbyt wysoka.

Stephen Frears: “To film o londyńskim półświatku, brudnej stronie życia. Niemal gotycka opowieść grozy. Historia Afrykanina mieszkającego w Londynie – co samo w sobie jest już tematem dość oryginalnym”.
Czytaj dalej »

Spotkanie

Spotkaniereżyseria: Thomas McCarthy
rok produkcji: 2007
kraj: USA
czas trwania: 104 minuty
język: polski lektor

Znużony codziennością Walter Vale (Richard Jenkins), wykładowca akademicki z Connecticut, w zaskakujących okolicznościach spotyka na swojej drodze parę młodych imigrantów. Tarek (Haaz Sleiman) i jego dziewczyna Zainab (Danai Gurira) wynajmują nielegalnie jego mieszkanie w Nowym Jorku. Walter godzi się jednak, aby pozostali jego gośćmi, dopóki nie znajdą nowego domu. Tak rozpoczyna się znajomość, która dla pogrążonego w rutynie profesora stanie się inspiracją do zmiany dotychczasowego życia.

Dla pary imigrantów znajomość z Walterem będzie miała równie przełomowe skutki. Zrodzi się między nimi przyjaźń, która pozwoli aresztowanemu wkrótce przez urząd imigracyjny Tarekowi przetrwać najtrudniejsze chwile odosobnienia. Profesor poznaje matkę Tareka, z którą wspólnie spędzony czas okaże się cennym prezentem od losu.
Czytaj dalej »

Duchy – widmo tortur

duchy widmo torturkraj: Kanada
rok produkcji: 2010
czas trwania: 58 minut
język: polski lektor

Bohaterami filmu są trzej mężczyźni pochodzenia arabskiego, mieszkający w Kanadzie. Mężczyźni byli przetrzymywani i torturowani przez miesiące, a nawet lata, w Syrii i Egipcie. Po ich wydaniu i powrocie do Kanady próbują znaleźć odpowiedź, dlaczego ich więziono i torturowano. Prowadzone w ich sprawie wewnętrzne śledztwo wykazało, że rząd Kanady był zaangażowany w ich zatrzymanie, akceptował to, że byli torturowani.

Dokument pokazuje, jak krucha jest równowaga między demokracją i prawami człowieka, i jak wiele jest obaw związanych z bezpieczeństwem po wydarzeniach 11 września. Mężczyźni opowiadają o swoich doświadczeniach i torturach, jakie przeżyli. Film zdobył Nagrodę Publiczności na Festiwalu Montreal Human Rights Film Festival, w Kanadzie.
Czytaj dalej »

Katownia Czerwonych Khmerów

Katownia Czerwonych Khmerówkraj: Francja
rok produkcji: 2002
czas trwania: 59 min
reżyseria: Rithy Panh
język: polski lektor

Okryte złą sławą S21 było za czasów rządów Czerwonych Khmerów największym „biurem bezpieczeństwa”. W wielkim kompleksie położonym w centrum Phnom Penh przetrzymywano w latach 1975-79 blisko 17 tysięcy więźniów. Do dziś przeżyło jedynie trzech.

Przez trzy lata twórcy tego dokumentu studiowali przypadki kilku uciekinierów z S21, jak i losy ich byłych prześladowców. Udało im się nakłonić obie strony do ponownego odwiedzenia gmachów złowieszczego więzienia, w których obecnie urządzone jest Muzeum Ludobójstwa. To właśnie w tym miejscu przed laty rządziła groza, tysiące ludzi poddawano torturom i skazywano na śmierć. Przypominają o tym dowody zbrodni – zdjęcia, archiwa, blizny ofiar i świadectwa katów. Opowieści ludzi, którzy widzieli kambodżańską machinę terroru w działaniu, przypominają o zbiorowym koszmarze z najmroczniejszego okresu historii azjatyckiego kraju.
Czytaj dalej »

Do kogo należą nasze geny

Do kogo należą nasze genykraj: Australia
rok produkcji: 2010
czas trwania: 43 minuty
język: polski lektor

Choć niektórzy twierdzą, że jednym z największych oszustw współczesnego świata jest pomysł, że można wyizolować poszczególne geny, okazuje się, że 20% ludzkiego DNA należy do koncernów biotechnicznych.

„Najlepszą rzeczą, jaką zrobiłem w życiu, było założenie Myriad Genetics” – mówi Mark Skolnick, szef amerykańskiego przedsiębiorstwa, które odkryło i opatentowało dwa ważne geny odpowiedzialne za raka piersi. Uważa on, że w dzisiejszych czasach nie powinna mieć miejsca sytuacja, gdy kobieta nie może otrzymać prawidłowej diagnozy ani kupić lekarstw w przystępnej dla niej cenie.

W marcu 2010 roku rozpoczęła się legalna bitwa o ukrócenie działalności genetycznych karteli, w szczególności Myriad Genetics. W rezultacie sąd w Nowym Jorku ogłosił, że nikt nie ma prawa dysponować niczyim DNA. Myriad Genetics, stojąc w obliczu utraty wielomilionowych inwestycji i jeszcze większych zysków, postanowił walczyć i oddał sprawę do Sądu Najwyższego. Jednak wielu naukowców nie ma wątpliwości, że etyka w branży genetycznej pozostawia dużo do życzenia. Badania muszą być szybsze i tańsze, a pacjenci mają prawo poznać prawdę, czy posiadają geny powodujące konkretne choroby.
Czytaj dalej »

Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".