kategoria: Gender | Komentarzy: 5
kraj: Hiszpania
gatunek: komediodramat
reżyseria: Jose Maria Goenaga, Jon Garano
rok produkcji: 2010
czas trwania: 105 minuty
język: polski lektor
Dwie siedemdziesięciolatki, 80 dni odzyskanej młodości i uwolniona dzikość serca, czyli niebanalna historia zauroczenia.
Dwie siedemdziesięciolatki, zauroczone sobą w młodości, po latach spotykają się niespodziewanie przy szpitalnym łóżku. Maite (Mariasun Pagoaga) pielęgnuje leżącego w śpiączce brata, Axun (Itziar Aizpuru) – nieprzytomnego po wypadku samochodowym byłego męża swojej córki. Spędzając całe dnie w szpitalnym pokoju, w milczącym towarzystwie bliskich, zaczynają wskrzeszać wspomnienia.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender | Brak komentarzy
kraj: Włochy
rok produkcji: 2008
reżyser: Gustav Hofer, Luca Ragazz
czas trwania: 79 minuty
język: polski lektor
„We Włoszech nie ma nikogo, kto mógłby wystąpić przeciwko Watykanowi oraz papieżowi i powiedzieć, że związki partnerskie to nasza polityczna sprawa i zdecydują o nich demokratycznie wybrane przez włoskie społeczeństwo władze” – mówi o podejściu Włochów do homoseksualizmu jeden z twórców filmu Gustav Hofer.
Wydawałoby się, że w zachodnioeuropejskim kraju takim jak Włochy społeczeństwo jest oswojone z myślą o związkach homoseksualistów. Jednak, kiedy w marcu 2006 roku centrolewicowy rząd Romano Prodiego starał się przeforsować ustawę o związkach partnerskich, dając tym samym, żyjącym bez ślubu parom, niezależnie od płci, takie same prawa jak małżeństwom, rozpętała się medialna burza. Propozycja nowego prawa wywołała olbrzymie poruszenie w konserwatywnym i wychowanym na tradycyjnych wartościach włoskim społeczeństwie. Debata spowodowała wybuch agresji w stosunku do mniejszości homoseksualnej. Sytuacja ta sprawiła, że spokojny świat, w którym żyli, będący od 8 lat parą dziennikarze Luca i Gustav, niemal stanął na głowie.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender, Ruch Robotniczy | Komentarzy: 4
reżyseria: Nigel Cole
rok produkcji: 2010
kraj: Wielka Brytania
czas trwania: 108 minuty
język: polski lektor / polskie napisy
Brawurowo zagrana i opowiedziana historia strajku kilkuset pracownic fabryki samochodów, który miał ogromny wpływ na walkę o równouprawnienie kobiet w Wielkiej Brytanii.
W 1968 roku fabryka Forda zatrudniała kilka tysięcy pracowników, co czyniło ją jednym z największych prywatnych przedsiębiorstw w Wielkiej Brytanii. Pracujące w niej kobiety nie mogły jednak liczyć na taką samą płacę, jaką otrzymywali ich koledzy. Wszystko zmieniło się, kiedy jedna z robotnic, szwaczka Rita O’Grady (Sally Hawkins), zachęciła swoje koleżanki do walki z dyskryminacją ze względu na płeć i zaniżonymi wynagrodzeniami. Zorganizowany przez O’Grady strajk miał ogromny wpływ na walkę o równouprawnienie kobiet w Anglii i przyczynił się do uchwalenia w 1970 roku aktu prawnie gwarantującego równe zarobki za tę samą pracę kobietom i mężczyznom.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender | 1 komentarz
kraj: Finlandia/Dania
reżyser: Markku Heikkinen
rok produkcji: 2009
czas trwania: 52 minuty
język: polski lektor
Dokument ukazujący kulisy niezwykle dynamicznie rozwijającego się przemysłu męskiej pornografii.
Bohaterowie filmu to pochodzący z ubogich rodzin nastoletni chłopcy z Europy Wschodniej. Mają świadomość, że profesja, którą się zajmują to tylko krótkotrwały epizod w ich życiu, gdyż po kilku filmach czy sesjach zdjęciowych będą zastąpieni przez młodszych. Skuszeni perspektywą łatwego zarobku wkraczają na chwilę do niebezpiecznego i pociągającego świata, a gdy zostają wyeksploatowani przez bezduszną machinę biznesu, stają się jeszcze bardziej samotni, wyalienowani i spustoszeni psychicznie.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender, Wojna / Imperializm | Brak komentarzy
kraj: Norwegia
reżyser: Beate Arnestad
rok produkcji: 2007
czas trwania: 52 minuty
język: polski lektor
Co sprawia, że ktoś pragnie wysadzić się dla idei? Reżyserka filmu towarzyszy dwóm młodym żołnierkom, szkolonym na ich ostatnią misję.
Dwie przyjaciółki, Dharsika i Puhalchudar, służą w samobójczym oddziale Czarnych Tygrysów. Od siedmiu lat razem jedzą, śpią i trenują. Są świetnymi żołnierkami i potrafią przeżyć w dżungli nawet kilka tygodni bez jakichkolwiek dostaw. Nie wiedzą dokładnie, ile wrogów zabiły w regularnej walce, ale są pewne, że żadnego cywila. Ich przywódca nigdy nie rozkazałby im zabijać nie wojskowych. Zdjęcia Manhattanu po ataku bombowym na wieże World Trade Center to dla nich przykry widok. Rodzina Dharsiki jest zwyczajna – ojciec zginął na wojnie, a na matce spoczął ciężar wychowania i utrzymania dzieci. Córka przystąpiła do partyzantów tuż po pogrzebie. Matka jest z niej dumna, że walczy za ojczyznę.
Reżyserka Beate Arnestad po raz pierwszy spotyka dziewczyny w momencie, gdy prowadzone są rozmowy o pokoju, a Czarne Tygrysy mają być rozbrojone. Jednak pod koniec filmu okazuje się, że strony prawdopodobnie nie dojdą do porozumienia, a przed Dharsiką i Puhalchudar rysuje się wizja ich ostatniej misji w życiu.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender | Komentarzy: 5
Rok produkcji: 2007
Czas trwania: 48 minut
Język: Polski lektor
Film uhonorowany w 2007 roku nagrodą publiczności na International Gay & Lesbian Film Festival w Barcelonie.
Louise Jarvis ma dwie mamy. Jednak jeszcze trzy lata temu Sarah była jej… tatą. Louise, jej druga mama, kiedyś też była mężczyzną. Media okrzyknęły ich najdziwniejszą rodziną w Anglii, ale Louise się z tym nie zgadza. Dokument „Moje mamy były mężczyznami” opowiada o codziennym życiu dwóch mam i ich córki, które – paradoksalnie – aż tak bardzo nie różni się od życia „standardowej” rodziny.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender | Komentarzy: 11
reżyseria: Slawomir Grunberg
rok produkcji: 2010
czas trwania: 71 minuty
Kamera towarzyszy Annie Grodzkiej, transseksualistce i prezesce fundacji Transfuzja, w jednym z najważniejszych momentów jej życia – prawnej zmianie płci.
Anna Grodzka urodziła się w ciele mężczyzny i przez kilkadziesiąt lat próbowała tak żyć. Mężczyzna, którym była do 2009 roku, ożenił się, został ojcem. Nie potrafił jednak w pełni cieszyć się życiem. Jako dojrzały mężczyzna, ojciec dorosłego syna, postanowił rozpocząć długotrwały proces zmiany płci. Ekipa towarzyszy Annie w ważnych momentach jej drogi ku kobiecości – na sali sądowej, w klinice w Bangkoku, gdzie przechodzi operację, ale też w zwykłych, codziennych chwilach: gdy rozmawia z synem, robi zakupy, odwiedza fryzjera, pracuje w fundacji. Anna jest otoczona ludźmi, którzy pomagają jej przejść przez trudny proces zmiany.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender | Komentarzy: 4
kraj: USA
reżyseria: Liz Canner
rok produkcji: 2009
czas trwania: 79 minuty
język: polski lektor
Rynek farmaceutyczny to trzecia najlepiej rozwijająca się branża na świecie. Po sukcesie Viagry jego nadzieją stały się afrodyzjaki dla kobiet. Rozpoczęto prace nad Różową Viagrą, panaceum na oziębłość i gwarancją „atomowych” orgazmów.
Firma Vivus, testująca krem pobudzający dla kobiet, zaprosiła do współpracy amerykańską reżyserkę Liz Canner. Miała pomóc w przygotowaniu filmów erotycznych, wykorzystywanych przez firmę do badań podniecenia seksualnego. Zaproszenie wykorzystała szerzej i rozpoczęła pracę nad własnym dokumentem. Rozmowy z pracownikami korporacji, nadzorowane przez speców od PR, mówią o nadziei, którą dają nowe preparaty. Inaczej sprawę widzą krytycy Różowej Viagry. „Nasza codzienność jest faszerowana lekami” – mówi Ray Moynihan, obserwator związków między farmakologią, medycyną a rynkiem. Pokazuje on, że za pomocą manipulacji, programów telewizyjnych z udziałem opłacanych lekarzy czy konferencji naukowych sponsorowanych przez firmy farmaceutyczne, dysfunkcje w życiu seksualnym kobiet zaczęto nazywać chorobami. To nie tylko sukces semantyczny, ale otwarcie nowego rynku leków. Amerykanie wierzą w moc pigułek – to najbardziej leczące się społeczeństwo na świecie.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender, Kultura / Media | Komentarzy: 5
gatunek: dramat
kraj: Izrael
reżyseria: Haim Tabakman
obsada: Ran Danker, Ravit Rozen, Zohar Shtrauss, Tinkerbell
rok produkcji: 2009
czas trwania: 91 minuty
język: polski lektor
Dramat miłości zakazanej w środowisku ultraortodoksyjnych Żydów. Reżyser Haim Tabakman w poruszający i subtelny sposób przedstawia konflikt między prawem boskim i tradycją a uczuciem, które połączyło dwóch mężczyzn.
Akcja toczy się w Meah Shearim – dzielnicy Jerozolimy zamieszkanej przez ultraortodoksyjnych Żydów. Klika ulic dalej toczy się życie nowoczesnego, świeckiego Izraela, ale stąd wydaje się ono bardzo odległe. Zamkniętym światem ortodoksów rządzi tradycja i nienaruszalny porządek rzeczy. Aaron (Zohar Shtrauss) jest powszechnie szanowanym członkiem tej społeczności. Ten dobiegający czterdziestki mężczyzna jest rzeźnikiem, słynie z uczciwości i pobożności, ma żonę i dzieci, a swój czas dzieli w niezmiennym rytmie na pracę, rodzinę i modlitwę. Koniec jego uporządkowanego świata ma miejsce wraz z pojawieniem się Ezriego (Ran Danker) – młodego człowieka, który najmuje się do pracy w sklepie Aarona.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender | Komentarzy: 3
kraj: USA
reżyser: David Elisco
rok produkcji: 2009
czas trwania: 50 minuty
język: polski lektor
W Indiach oficjalnie uznaje się istnienie trzech płci, polinezyjski lud Bugi zna ich aż pięć. W świecie Zachodu obowiązuje zaś sztywny podział na mężczyzn i kobiety. Co jednak z ludźmi, którzy z pewnych względów nie należą do żadnej z dwóch kategorii?
Jedno dziecko na blisko dwa tysiące noworodków jest ambiwalentne płciowo, dotknięte anomalią morfologiczną, genetyczną lub genitalną. W podobnych sytuacjach lekarze i rodzice stają przed dylematem, czy poddać dziecko operacji, „przeciągając je” na jedną ze stron. Decyzja należy do wyjątkowo trudnych. Zwłaszcza, że gender, czyli płeć społeczno-kulturowa może pozostać zgoła odmienna od zmodyfikowanej chirurgicznie płci biologicznej. Charakterystyczny dla zachodniej cywilizacji podział na dwie płcie jest obcy dla wielu innych kultur. W miejscach takich jak, Indie czy Polinezja natknąć się można na przedstawicieli tzw. trzeciej płci, którzy nie uważają się ani za mężczyzn ani za kobiety. Dokument „Wielość płci” podejmuje niełatwy temat związków płci biologicznej i genderu, każąc zastanowić się nad ich wzajemnymi zależnościami.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender, Kultura / Media | Komentarzy: 6
reżyseria: Cyrus Nowrasteh
rok produkcji: 2008
kraj: USA
gatunek: dramat
czas trwania: 116 minut
język: polskie napisy
„Ukamieniowanie Sorayi M” zdarzyło się jakieś dwadzieścia lat temu i opisał je w 1990 roku francusko-irański dziennikarz Freidoune Sahejan w książce pod tym samym tytułem. Jest to historia młodej kobiety, matki dziewięciorga dzieci, którą mąż, Ali, fałszywie oskarżył o zdradę małżeńską, ponieważ chciał się jej pozbyć i ożenić z młodą dziewczyną, którą mu zaofiarowano. Nagle niewinna i bezradna Soraya staje się wyrzutkiem pozbawionym podstawowych praw człowieka, napiętnowana jak zwierzę ofiarne, by stać się przedmiotem pełnego przemocy, krwiożerczego rytuału, który łączy męskich członków społeczności wiejskiej w zniszczeniu zła, które ona teraz wydaje się uosabiać. Film posuwa się powoli od szczegółu do szczegółu: zbieranie kamieni – nie za dużych, żeby nie zabić zbyt szybko, ciało Sorayi zostaje rytualnie umyte, owinięte w biały całun i zaniesione na noszach na miejsce kamieniowania, z rękami zawiązanymi za plecami. Tam grzebią ją w ziemi po pachy – i rozgrywa się makabryczny rytuał. Jej dwaj synowie zmuszeni są do wyrzeczenia się jej i dołączenia do rzucających kamieniami.
Film zrobili ludzie, którzy osobiście doświadczyli prześladowań ze strony mających władzę fundamentalistów. Reżyser Cyrus Nowrasteh jest Amerykaninem irańskiego pochodzenia, którego rodzina musiała uciec z Iranu po rewolucji. Kiedy grająca główną role aktorka Shoreh Aghdashloo, także Amerykanka irańskiego pochodzenia, rozmawiała kiedyś z dziennikarzem w USA o ofiarach tortur w Iranie, irańska policja aresztowała jej brata i przez rok trzymała go w więzieniu.
Czytaj dalej »
kategoria: Gender, Kultura / Media | Komentarzy: 2
kraj: Niemcy
reżyseria: Renate Bernhard, Sigrid Dethloff
rok produkcji: 2008
czas trwania: 52 minuty
język: polski lektor
Klitoridektomia polega na częściowym lub całkowitym usunięcie łechtaczki, a czasem również warg sromowych mniejszych. Ten rytuał jest praktykowany w afrykańskim buszu od 4 000 lat. Powody? Względy religijne lub estetyczne.
W warunkach nie spełniających koniecznego minimum zasad sterylności dokonuje się obrzezania każdej młodej mieszkanki plemienia. Narzędzie do jej przeprowadzenia? Kawałek ułamanego szkła bądź brzytwa. Środki przeciwbólowe lub znieczulające? Brak. Cierpienie towarzyszy tu każdej kobiecie przez całe życie niemal od chwili urodzenia – obrzezania dokonuje się często już u kilkutygodniowych dziewczynek. Przejmujący ból pojawia się później zawsze podczas oddawania moczu, menstruacji, stosunku seksualnego, porodu. Kto najzacieklej broni tej tradycji? O dziwo – kobiety. Mężczyźni nie mają w tej kwestii nic do powiedzenia.
Czytaj dalej »