Film dokumentalny nakręcony przez grupę artystyczną „Dzieci Bakunina” z Rosji w hołdzie ludziom zamordowanym przez neonazistów. Na film składają się wywiady z uczestnikami ruchu antyfaszystowskiego z całej Rosji – zarówno z Antify jak i z organizacji podobnych do Polskiego „Nigdy Więcej”, filmy z demonstracji, akcji i koncertów.

W filmie wypowiada się także Stanisław Markelow, prawnik, anarchista i obrońca praw człowieka zamordowany w tym roku. Więcej o tej sprawie tutaj.

Sytuacja w Rosji jest o wiele trudniejsza niż na zachodzie. Tam ruchy faszystowskie stanowią siłę. Działanie grup nie ogranicza się do wyłażenia na ulice ze sztandarami w rocznicę jakiegoś wydarzenia i robienia marszu łysych chłopaków w zielonych koszulkach, jak to się dzieje w Polsce. Radykalni faszyści używają broni, dokonują morderstw. Władza sądownicza zbrodnie na tle narodowościowym albo ideologicznym traktuje jako akty chuligaństwa. Stan ten potęguje ponadto oficjalna propaganda państwa, mówiąca o patriotyzmie i dążeniu do budowy (a właściwie odnowy, po upadku ZSRR) imperium rosyjskiego. Czytaj dalej »

czas trwania: 28 minut
język: polskie napisy

Film nakręcony przez uczestników trwającej już 3 miesiące, choć uśmierconej przez media po kilku dniach, społecznej rewolty w Grecji. U podstaw jej wybuchu leżą przyczyny historyczne oraz nędza życia codziennego w późnym kapitalizmie: ekstremalna prywatyzacja majątku społecznego, brutalne cięcia socjalne, antyspołeczne reformy rządu fanatycznie realizującego neoliberalny dogmat: kapitał jest wszystkim, człowiek niczym.

Prześladowania imigrantów, brutalność policji strzegącej niesprawiedliwego systemu, wreszcie zabójstwo nastolatka przez policjanta 6 grudnia 2008 roku wywołały falę gniewu. Według korporacyjnych mediów była to jedyna przyczyna dla której „znudzona” młodzież wyszła na ulice. Ale rewolucja społeczna dojrzewała w Grecji od dawna i wbrew medialno-rządowej propagandzie nie jest ona nieodpowiedzialnym kaprysem, ani niegroźnym epizodem. Nie można też redukować jej do młodzieżowych protestów przeciw konsumpcyjnemu stylowi życia, ponieważ jest to w równiej mierze ekonomiczna rewolta robotnicza.

28 minutowy dokument utrzymany w bojowej poetyce jest świadectwem dojrzewania i eksplozji buntu, który w swej ślepej i radosnej ekspresji odnajduje wreszcie pozytywną formę: projekt walki o lepszy świat. Czytaj dalej »

film dokumentalny
reżyseria: Federic Goldberg
czas trwania: 39 minut

„Diego” to opowieść życia i walki hiszpańskiego anarchisty Diego Camacho, szerzej znanego jako Able Paz, autor biograficznej książki o Buanaventurze Durrutim jak i kilku innych książek opisujących hiszpański anarchizm jak i anarchistyczna rewolucję w latach wojny domowej. Goldberg w dość ciekawy sposób przedstawił cała historię, gdzie głównie chodziło o ukazanie osobistego zaangażowania głównego bohatera, a w mniejszym stopniu przedstawienie tego co działo się 65 lat temu w Hiszpanii. Dlatego też, konwencja filmu ogranicza się do ukazywania zdjęć i komentarzy do nich samego bohatera, ze skąpymi fragmentami filmów dokumentalnych.

Dziś, gdy zdecydowana większość uczestników hiszpańskiej rewolucji już nie żyje, pozostają nam tylko wspomnienia tych, co mieli okazję przeżyć wspaniałe chwile w gorącym okresie lata 1936 roku. Takim wspomnieniem jest też ten film, doskonale dokumentujący to, co chcieli oni przekazać przyszłym pokoleniom.

Szersza recenzja filmu „Diego, wspomnienia hiszpańskiego anarchisty”
Czytaj dalej »

czas trwania: 52 min
produkcja: Francja 2006

„Cześć dzieciaki, rasizm jest fajny!” Takie przesłanie płynie z filmów Kriegsberichter. Wytwórnia reklamuje swoje video i płyty DVD jako najbardziej znienawidzone i budzące lęk na świecie materiały. Jednocześnie stara się dotrzeć do odbiorców filmów atrakcyjnym dla chłopców w wieku 14-17 lat połączeniem muzyki i politycznej treści. W opinii Jasy, autora Kriegsbericher, jego produkty to taki odpowiednik popularnej MTV. Tyle że w rasistowskim wydaniu, gdzie najczęściej pojawiającym się sloganem jest okrzyk White Power (Biała siła)!

Od początku lat 90. Szwecja uchodzi za największego producenta materiałów propagandowych ruchu neonazistowskiego. Zadecydowało o tym między innymi łagodne skandynawskie prawo. Członkowie organizacji Blood and Honour stawiają sobie za cel szkolenie młodych ludzi na bojowników narodowego socjalizmu. Urządzają spotkania i koncerty grup neonazistowskich. Czytaj dalej »

Produkcja: Francja
Rok produkcji: 2006
czas trwania: 35 min.

W ostatnich miesiącach przez Rosję przeszła na niespotykaną dotąd skalę fala zbrodni na tle rasistowskim.

Ksenofobiczne, ultranacjonalistyczne i neonazistowskie grupy dopuszczają się coraz bardziej brutalnych aktów przemocy. Chęć „oczyszczenia Rosji” rozprzestrzenia się na cały kraj. Twórcy filmu jadą do Sankt Petersburga, ochrzczonego „europejską stolicą neonazistowską”. Zamordowano tam rekordową liczbę ludzi z zagranicy, głównie afrykańskich i azjatyckich studentów oraz osób z centralnej Azji i Kaukazu
Czytaj dalej »